تبليغاتX
TiTiSH

آخی چه نازه

 

به یاده قبلنا

 

عروسی ...

 

۷ خرداد ۱۳۸۶  نوشته شده توسط محموووود ۰۰/۱ am

 

سلام... خوبید؟؟ همه فهمیدن چی شده بود دیگه؟؟  هر کی

نمیدونه پستای قبل رو بخونه میفهمه چی به چیه...یه ذره هم اینجا کمکتون

میکنم زیاد خودتونو در گیر مشکلات من نکنید... مریم خانم که قرار بود عروس

خانم باشه تو پستای قبل گل خریده گفته: منظورم عروسی نبوداز یه لحاظ

دیگه گفتم... ...... ..... حالا که کار از کار گذشته و من خواهان عروسی

گرفتن شدم... و کوتاه بیا نیستم... هر کی هم با من موافقه با یه شاخه

گل بیاد عروسی.... منتظرتونم....

خب شروع میکنیم...  اول معرفی میکنیم مهمونا و رقاصا و خانواده ی

عروس و داماد رو...  بعد هم یه جشن و پای کوبی توپ راه میندازیم...

خب اینایی که این پایین جمع شدن واسه خندوندن مهمونا اومدن...از اون سه

تا یکیشون منم ..تازه از ارایشگاه اومدم با اون دو تا هماهنگ نیستم. سه تای

اول هم از بچه های سیرک هستن ... نفر اخر مریمه(عروس خانمه)که داره

جلوی اینه موهاشو درست میکنه.. اون دو تایی که سرشونو میزنن به دیوار هم

رقبای داماد بودن که از حرصشون این کارو میکنن... من که دعوتشون نکردم فکر

کنم مریم دعوتشون کرده...

                                               

خب رسیدیم به رقاصا.. . این پایینیا همه متال بازن... اون یه نفری هم که

وسط اوناست باز منم ...  اومدم مثل اونا برقصم دیدم نمیشه بی خیال

شدم.... واقعا سخته...

                                                      

گروه بعدی که اینجان از بچه های وبلاگ نویس و بچه محل و چند تاهم از

فامیلا هستن.. خودمونیما اینا هم بد نمیرقصن... اینی هم که تو ردیف اول مثل

متالها میرقصه مریمه.... خودش یه پا متال بازه....

                                                          

اینم خوانندس..               با این علامت داره از رقاصا تشکر میکنه

و میگه خوبه همین جور

ادامه بدید....                                                                   

خوب نوبتیم باشه نوبت خانواده ی عروس داماده... این دو تا پدرای عروس

دامادن..                   ببین چه تیپی زدن.. هر کی ندونه فکر میکنه اینا

دامادن جفتشون.. .      من مامانارو نمیبینم نمیدونم کجا رفتن همین

الان اینجا بودنا.....       ....... اها دیدمشون...                  بی خیال

ایناهم متال باز بودن رو نمیکردن... ببینیدشون توی این گروه اخر ردیف دوم

مثل متالا میرقصن...                                            به به چه مامانایی

خدا حفظشون کنه..                                                               

                  این دو تا برادرای عروس دامادن..              اینم برادر

کوچیکه ی عروسه... این 5 نفر هم دو تا خواهرای داماد و جاری عروس و

خواهر عروس و دختر دایی عروسن..                 

                                                                            

 این دو نفرم دامادای   ماان..   

                                                             

خب معرفی دیگه بسه.. مثل اینکه  شام حاضره         ... دست اشپزا

درد نکنه به به چه بوهایی . 4 مدل غذا سفارش دادیم اخه مهمونای فرنگی

هم داریم.  .     چند تا از بچه های وبلاگ نویسن... چند تاهم فامیلای

عروسن ....  . خب دیگه بریم پول اشپزارم حساب کنیم و شامو بزنیم تو رگو

بعد ببینیم عروس خانم واسه سفر فردای عروسی چی تدارک دیده ...    

اخه  میخوایم ماه عسل اگه خدا قسمت کنه بریم یه چرخ تو اروپا بزنیم..

..... اینو خالی بستم خدا کنه مریم نشنوه...           

از همه ی مهمانان عزیز تشکر میکنم که منت سر ما گذاشتنو به این مهمونی

تشریف اوردن...                    ممنون از همتون..  . مهمونای عزیز هر

کی تو  این مهمونی بوده(این پستو خونده) واسه اینکه متوجه حضورش بشیم

با یه شاخه گل خوشحالمون کنه وگرنه از همین پشت این جوریش  میکنم

...                               گلای این پست مجانیه پس کم لطفی نکنید

دو تا دعا واسه عروس دا ماد میکنم امین شو بلند بگید.. .

خدایا این دو تا جوونو به پای هم پیر کن.... همه ی موانع دشوار

رو از زندگی این دو تا بردار تا در کنار هم با خوبی و خوشی زندگی

کنن...  

من دیگه حرفی ندارم....فقط یه بار دیگه میگم گل یادتون نره..

بای بای              

اگه شکلکا  یه ذره کج و ماوجن ببخشید دیگه من هر کاری کردم بهتر نشد..

ضمنا شکلکا رو از وبلاگ ایلین (دخترک پارسی) برداشتم

 

pn : من که گفتم به یاده قبلنا ... این پست تکراریه ...اگه تاریخ رو

نگا کنین متوجه میشین ماله پار ساله OK ... 

 

فعلاْ بااااااااااااااااااای بااااااااااااااااااااااااااااااااای 

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه 29 خرداد1387ساعت 4:42 PM توسط مریم |

 

 اگر بار دیگر میزیستم ،

سخن کمتر می گفتم و بیشتر گوش می سپردم

دوستانم را به شام دعوت می کردم و بی آنکه نگران لکه ای باشم که به فرش

افتاده یا مبلی که رنگ و رویش رفته است . آن شمع صورتی را که شکل گل

سرخ دارد را در میان جمع روشن می کردم تا مبادا در آن کنجی که پنهانش

کردم ، آب شود . با احساسه بیماری به رختخواب می رفتم بی آنکه فکر کنم

بدونه من جهان از حرکت باز خواهد ایستاداگر بار دیگر می زیستم

 " دوستت دارم " ها و " مرا ببخشید " های بیشتری می گفتم .  

از هر آن چه گفتم مهم تر اینکه اگر بار دیگر زندگی می کردم هر لحظه آن را در

چنگ می گرفتم ، به آ ن می نگریستم و آن را واقعاْ می دیدم .

هر لحظه را زندگی می کردم و هرگز آن را باز پس نمی دادم . بر سر چیز های

کوچک تا این حد بر افروخته نشو .نگران نباش که چه کسی تو را دوست ندارد

و چه کسی بیشتر از تو مال دارد و یا دیگران چه می کنند . بیا در عوض از آنها

که دوستمان دارند لذت ببریم . بیا تا به آن چه خدااا به ما داده بیندیشیم . بیا

هر روز به آن چه برای بهبود جسم و روان خود ، عواطف و روحیات خود انجام

می دهیم فکر کنیم . زندگی کوتاهتر از آن است که بگذاری از کنارت بگذرد ،

زندگی تنها یک لحظه با ماست و آن گاه رفته است .    

 

 

خدایا مرا به خاطر شکایت هایم ببخش و زمانی که ناشکری کردم

به آرامی به من یاد آوری کن .

از تو به خاطر آن چه برایم مقدر کرده ای متشکرم ...

 

       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

pn : واقعاْ خدا خیلی بزرگه ...

pn : عکسه واسه محموووووووووود بود 

pn :راستی پست قبلی تکذیب شد ...

فعلاْ بااااااااااااااااااای باااااااااااااااااااااااااااااااای

 

 

  

+ نوشته شده در سه شنبه 28 خرداد1387ساعت 3:36 PM توسط مریم |

RSS

Daisypath Next Aniversary PicDaisypath Next Aniversary Ticker